Key West in USA-paradise.

Ataner zmotywowała mnie do napisania postu na temat USA. Byłam tam kilka razy i za każdym razem, gdy wróciłam, to coś niespodziewanego, czasami niedobrego wydarzało się w mojej najbliższej rodzinie i nie  śmiałam opowiadać o swoich przygodach, bo jakby nie wypadało wtedy. Nigdy nie dano mi się cieszyć z mojego amerykańskiego męża, bo  ciągle wytykano mu to, czy tamto. A ja chętnie dołączałam się do narzekania, bo zawsze wynajdywałam coś u niego, co nie pasowało do polskich realiów. On   dalece odbiega od ogólnych wyobrażeń rodzinnego męża. Wędruje w życiu, zmienia  miejsca zamieszkania, nie odwiedza domu rodzinnego, taki wszędzie i nigdzie.. Na początku to mnie fascynowało, a potem zupełnie znużyło. Wolę jednak jeden stały dom w Polsce, i ewentualne zagraniczne wyjazdy, a nie domy za granicą.

Moją „wyspą zaczarowaną” w wędrówce po Stanach Zjednoczonych stała się Key West. Jeszcze na trzy tygodnie przed wyjazdem, na spotkaniu z moimi koleżankami „wiedźmami” (te, co wiedzą), nie miałam pojęcia, gdzie znajduje się jakieś Key West, gdzieś na Florydzie, nawet niektórzy angliści nie kojarzą geograficznie tego karaibskiego raju na terenie USA.   Wyjechałam z jeszcze mroźnej Polski 27 marca, a wylądowałam w raju, najpierw w Miami, a potem na Key West.  Chyba z kapitanem Nemo, przeszklonym statkiem oglądałam morskie głębia, bogactwo ekosystemu raf koralowych z obfitością ryb, meduz, ślimaków, krabów, morskich żółwi, delfinów i niezwykłej roślinności. Rafy koralowe to delikatne struktury złożone z tysięcy malutkich polipów, które połączone ze sobą tworzą formę kolonii. Czasem lata mijają, aby utworzyła się parocentymetrowa rafa.  Ze Stevensonem i Melem Fisherem odkrywałam fortuny z zatopionych statków. Towarzyszył mi również Asa Fift, najbogatszy w 1856 roku „master wrecker” – poszukiwacz skarbów. Amerykanie uwielbiają historię „jak żywą”,  a więc muzea są pełne woskowych figur, albo przewodnicy – aktorzy odgrywają swoje historyczne role z autentycznymi rekwizytami., wspomagani przez współczesne audio – video i lasery, to naprawdę robi wrażenie.  Key West – najbardziej na południe wysunięty punkt USA, 90 mil od Kuby,  to od ponad 20 lat „The Conch Republic, utożsamia wolny, pełen relaksu, hedonistyczny styl życia, jak ten ślimak, którego ogromna muszla (Quenn Conch) jest symbolem Republiki.  Swoją podróżą i moim odkrywaniem Ameryki, realizowałam też „magnificent obsession” Henry Flaglera, który w 1905 roku był jednym z najbogatszych ludzi świata, mając 75 lat zaanonsował Amerykanom, że wybuduje kolej, ...w morze, która połączy Miami i wyspy Florida Keys, aż do Key West (150 mil). Wszyscy znacząco popukali się w głowy, ale marzenie przemysłowego magnata się spełniło i 8 lat później 22.01.1912 otwarto ósmy Cud Świata podczas największych uroczystości w historii Florydy. Był to olbrzymi triumf i kulminacja legendarnej kariery Henry’ego Flaglera. W hotelu Flaglera „The Breakers” w Palm Beach, urządzonym z bizantyjsko – imperialnym przepychem doznałam prawdziwego „culture shock”. Takie postacie jak Henry Flagler , niesamowicie mnie fascynują. Mogą być niezwykła inspiracją na życie. A teraz przejdziemy się na ulice wyspy Key West (4 mile długości, 1 mila szerokości),  gdzie będziemy kontemplować skupisko najczarowniejszej architektury świata, wiktoriańsko – hiszpańsko – śródziemnomorskiej, o jedynym w swoim rodzaju europejsko – kolonialno – fantastycznym stylu,  którego cechą charakterystyczną są misterne, ażurowe balustrady, jasne kolory, kolumienki, okiennice, balkony, wyrafinowane okna,  arabeski, koronkowe kraty, łuki, zakamarki z rozłożonymi hamakami  wśród bajecznej, subtropikalnej przyrody, zapach magnolii, pinii, cyprysów i ... luksusu.  Wyspę do 1815 posiadali Hiszpanie, a następnie za 2000 dolarów sprzedano ją amerykańskiemu finansiście (w barze, przy winie), zaczął się wtedy „wrecker’s paradise”, raj dla poszukiwaczy skarbów z zatopionych statków. Dopiero później zbudowano kilka latarni morskich. Duval Street – jedyne takie miejsce na świecie, rozciąga się od Zatoki Meksykańskiej  do Atlantyku,  promenada tak piękna, że dech zapiera, czy dniem, czy nocą jest pełna ludzi, tłumy przelewają się w jedną i w drugą stronę.  Na żadnej innej ulicy nie ma tyle galerii sztuk, klubów muzycznych, restauracji, barów, knajpek, sklepów i sklepików.  Ten eklektyzm żywego muzeum czarownej architektury i współczesnego , próżnego życia emocjami dławi człowieka w gardle. Z rozedrganego tłumu można wejść w zacisze patia klubów i usłyszeć najpiękniejsze wykonanie „Summertime” lub „Groovy kind of love”.  Gdy w ogródkach wewnętrznych dziedzińców, wśród rajskiej przyrody, o północy, w temperaturze 27˚C, w miłym towarzystwie wypijesz kilka lampek „Pinot Grigio” poczujesz się najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. Świadkiem tego szczęścia będzie tropikalna przyroda i zaklęte w swojej urodzie, majestatyczno piękne domostwa dawnych właścicieli Key West, niestrudzonych odkrywców skarbów i sybarytów minionych epok.  Tamta chwila i niepowtarzalna atmosfera sprawiła, że zrozumiałam lepiej wielkie namiętności życia. P.S. Dużo Polaków mieszka na Key West, czym byłam niezmiernie zaskoczona. W księgarniach popularne są poradniki „Jak porzucić wyścig szczurów i zamieszkać w raju?”. Nic dziwnego, że Ernest Hemingway i Tennesse Williams napisali tam swoje najlepsze dzieła. To naprawdę inspirujący raj.