Marzenia się spełniają? W krainie elfow i trolli.

      Tak się składa, że od lat  końcówkę roku spędzam często za granicą.  W dorosłym życiu  bardziej podobał mi się model świąt poza domem.  Nudziły mnie strasznie  świąteczne  posiadówki przy  stole i telewizji  i te męczace przygotowania😱 

Już w końcówce lat 80. prawie zmusiłam mojego męża na nasz pierwszy  świąteczny pobyt w Bieszczadach, w znanym wtedy hotelu Laworta. Jechało się maluchem po bieszczadzkich serpentynach.  Ale mieliśmy Rodziców w Rzeszowie, to zawsze  stamtąd bliżej.  Stosownie do tamtych czasów, wzięłam pożyczkę z kasy zapomogowej zakładu pracy.😃 Spodziewałam się drugiego dziecka i byłam świadoma późniejszych ograniczeń.  

Wyjazdy do cieplejszych krajów, wydawały mi się wtedy nadzwyczajną ekstrawagancją  Zdarzyły się  dopiero wiele lat potem, gdy Kim, mój obecny Gospodarz na Dolnym Śląsku, pojawił się w moim życiu.😍 A to już blisko 20 lat upłynie od tego momentu. Quand le temps passe vite chciałoby się powiedzieć po francusku, bo tam rozpoczęła się  nasza  przygoda. Bardzo mnie to ożywiło, odmłodziło, i postawiło na zupełnie nowe tory.👌 

Mam wrażenie, a nawet pewność, że wiele rodzin  po 2004 roku zaznało pewnej odmiany, zostaliśmy „wyjechanymi” Polakami, jak pisze mój ulubiony bloger https://znadsrodziemnego.wordpress.com/… Ale miejsce, gdzie teraz przebywam już od dwóch tygodni stale mnie zadziwia i nie dowierzam, że tu jestem. Islandia, kraina lodu i ognia oraz elfów i trolli. Koników,  które towarzyszą nam zamiast ludzi. Chciałabym podzielić się z wami moją bajką, jak Maggie Smith w filmie Chłopiec zwany Gwiazdką. Dożyć jej sędziwego wieku i skromnie się potem ulotnić. Niezwykła kraina  Elfheim.

Z konikami można prawie pogadać.

Nasi sąsiedzi po drugiej stronie rzeki.

To romantyczna kraina, pełna symboli, bardzo przenośna jak epoka literacka, którą najbardziej lubię.  Trzynastu Chłopców- Mikołajów- Jólasweinn, synów trollicy  Gryli, straszy i nagradza, przychodzi, odchodzi, a do tego Jólakottur, który pożera dzieci, jeśli nie założą czegoś nowego w święta. Elfheim tu naprawdę istnieje.

Czy to straszne? Tak.  Kraje nordyckie, które weszły na rynek kultury w XIX wieku  wprowadziły nowy styl, pewną surowość i symbolikę.  Zaprezentowały swoją mitologię. – Odyna, Thora i Laki, Walkirię i Walhallę.  Mnie przypominają hinduistyczne Trimurti,  Brahmę, Wisznu, Sziwę, Dewi, Krisznę.  Podobnie jak język nordycki, który  pochodzi od  języka praindoeuropejskiego, tak bóstwa, czasami okrutne, są podobne i  zostały w mojej wyobraźni. Jak wiersze Micińskiego.

  Niezmiennie podziwiam Islandczyków, że przetrwali przez wieki w tak ekstremalnych warunkach i jestem przekonana, że z pomocą trolli i elfów.😉 Przedstawienie szkolne, gdzie występowała wnuczka pokazuje w pełni ich wierzenia, kult. i obrządki. Najważniejsze być razem w te święta, bo samemu nigdy nie można było tam przetrwać.

Matylda jako wiking.

Nasz mały elf.

 Takie drzewko czyli jólatre mamy w pokoju😀, a łańcuchy robiłyśmy z Matyldą.

Byłam wychowywana w prawie ateistycznej rodzinie, jednakże lubiłam bywać w kościele jak obserwator. Podziwiać architekturę, nawy, freski, witraże, obrazy. Na szczęście mam rodzinę w Sandomierzu, a tam czasami bywaliśmy podczas świąt. Tamtejsze kościoły zachwycały i oszołamiały, szczególnie Bazylika Katedralna NMP i kościół św. Jakuba. Tutaj odwiedzam luterańskie kościoły, surowe, proste i pełne wiary, chociaż zagubione w śniegach.

 Pewien spirytualizm pozostał w mojej nieracjonalności.  I marzenia o podróżowaniu spełniły się po stokroć. Be happy. 😀, bo chodniki podgrzewane😀.

  Jest około 17. i tak  miło, spokojnie na ulicach.

Odkąd pojawiły się na świecie wnuczęta i zaczęły coś rozumieć, rytuały świąteczne nabrały nowej mocy. Potrawy, opłatek, prezenty z pierwszą gwiazdką i śpiewanie kolęd. Chodzenie do kościoła i oglądanie  szopek.  Uroczystość stała się usankcjonowana po stokroć z powodu muzyka w nowej rodzinie i obecności  kilkorga małych wnucząt z dwóch rodzin.  To też mi się sprawiło po stokroć💓.

Zimowa  islandzka aura bardzo sprzyja  świątecznej atmosferze. Tutaj mamy tego dostatek.

słońce świeci krótko, ale intensywnie😊 Najkrótszy dzień dzisiaj, dokładnie od 11.22 do15.30, ale widno było wcześniej, a  całkiem ciemno też ok 17.00. Nie jest źle.

Koło szkoły, koleżanka idzie do autobusu w sweterku👍jest -8. Godz.15.30.

 
 Pewnemu pokoleniu kalka z dzieciństwa się uruchamia. Skrzypiący śnieg, szczypiący mróz, przyjemny, nastrojowy zmierzch, drzewa pokryte pierzynką białego puchu. Przyćmione kolorowe żarówki i gwiazdy na  granatowym niebie.

Zdarzy się, że śnieg pada i wielkimi płatami  przykrywa wszystko. Miejska przestrzeń zamienia się w czarodziejski świat.

Selfoss- Nowy Stary Rynek

Albo zorza rozświetli domki sąsiadów. Toż jest dopiero teatr. Czyż nie można uwierzyć w czary?

Wszyscy szaleją w tym grudniowym czasie. Gdy widziałam jarmarki przedświąteczne prawie 20 lat w południowej  Francji, a na głównych placach miast  sztuczne lodowiska oraz oszałamiające  świąteczne dekoracje, to wydawało mi się, że to była bajka. Wtedy tak. 

 A teraz raduję się, że wylądowałam na dalekiej  prowincji Europy, na odludziu w Islandii. Splendid isolation.  Nie  uczestniczę w tej hiperkomercji  zachodniego świata. Omija mnie cały ten zgiełk, jak filmowo się wyraził kolega Marek👍Tutaj w sklepach jest spokojnie i nigdy nie ma tam tłumów.

Jagnięce mięso jest bardzo popularne. Tu owiec 2 razy więcej niż ludzi.

Jól to święta.

Jest  też dużo lampek, całodobowo, ale przynajmniej spełniają swoje zadanie i oświetlają krótki dzień.

Sefoss- największe miasto w południowej Islandii. 10 tysięcy mieszkańców😀

Teraz, 21 grudnia,  jest widno od 10.30 do ok. 16.30. Energia elektryczna prawie za darmo, można świecić bezkarnie. Podziwiamy domy, płoty, bo tu tradycja zaznaczania swojej posesji płotem lub siatką drucianą jest bardzo istotna.  Pola też się grodzi.

Ale najbardziej podziwiamy naturę. Przyrodę, która kiedyś zabijała Islandczyków. Teraz daje energię, ciepło, budzi zachwyt całego świata.

Taka magia czasami widoczna za oknami, ale trzeba wyjść z domu, przejść się po ciemku i zmarznąć, żeby zrobić takie zdjęcie. Najlepiej aparatem ze statywem, nie komórką. To córka się specjalizuje💓

         Życzę  wszystkim radosnego rodzinnego świętowania💓👪💓