Blogowe spotkania i wiejskie rozrywki.

      I przyjechałam do mojej wiejskiej hacjendy. Skrzynki pocztowe usychają z tęsknoty za listami. tak rzadko tu ludzie zaglądają. Poczta elektroniczna zdetronizowała dawne koperty, widokówki i karty pocztowe. 

Słońce rozciąga się na wiosnę, aż nie chce się wierzyć, że za niedługo i tak śniegiem sypnie, ale przebiśniegi i przylaszczki   już proszą się o nowe życie.

Gospodarz zarządził nowoczesne porządki w domu.  To chyba z okazji swoich półokrągłych urodzin.

Świeczka fajerwerkowa nie bardzo go interesowała 

Co za ulga. Nowe schody na pięterko  pomogą  bez strachu wnosić tace na taras. Do tej pory obawiałam się, że stracę równowagę nie trzymając się poręczy.  Ściana  szykuje się zamkowa- kamienna, podobna do tej  kominkowej.   Wrócił z Irlandii  sąsiad Robert z rodziną, złota rączka.  Nie ma problemu z angielską  komunikacją, kolejna ulga w technicznych tłumaczeniach. Polecił go mój ulubiony inny sąsiad, a prywatnie pierwszy mąż koleżanki.  Pierwszy i na razie jedyny.  Mam nadzieję na upiększenie  naszej  wiejskiej  siedziby.

Zabawek elektronicznych też  w domu   przybyło.  Zakładam okulary  i od razu przenoszę się do eleganckiego hotelu na Karaibach. W każdym pomieszczeniu mam gazowy piecyk. Koniec  z rozpalaniem „kozy”. Telewizory, tablety też są wszędzie, ale tu  po staremu. Przydałyby się jeszcze nowe telefony dla prawie stałych domowników, czyli dla mnie i Matyldy. Może coś w tym względzie się wydarzy. Gospodarz lubi zaskakiwać. Matylda obchodziła swoje 9.urodziny prawie z Gospodarzem. Taka łączność była naszym udziałem. Z ciociami i siostrami.

Blogosfera się zmienia z powodu krótkiego zakresu koncentracji czytelników, jak tłumaczą socjologowie😁.   Social media  czyli pismo obrazkowe zagarnęły internetową społeczność znaną sprzed 20-15 laty. A ja nadal lubię pisać mój pamiętnik, dawno temu francuski, obecnie bardzo swojski. 

Przez lata   oczekiwałam  w moim pisaniu  różnych grup docelowych w zależności od dekad mojego życia.  Pierwszym celem były  panie w średnim wieku  w związkach z obcokrajowcami i mieszkające za granicą. Spotkałam kilka, widziałyśmy się w realnych okolicznościach i z pewnością znalazłyśmy wspólny język. Niektóre piszą książki, jak np. spotkana w Anglii czarująca Ajsza, inne zajęły się własnym wizerunkiem- Mrs Singh na Instagramie lub intensywną pracą w realu.

Potem interesowali mnie ludzie remontujący stare domy i niech będzie, że związki z obcokrajowcami. Ich zabawne postrzeganie naszego kraju również lubiłam czytać. Najpierw rzeczywiści we mnie to bawiło. Teraz  towarzyszy mi chyba zniecierpliwienie, gdy kolejny raz tłumaczę jak dostać się do specjalistów, czy jak uniknąć pomyłek miedzy płatnością za śmieci, a za wodę.  Na dobrego kardiologa, nawet prywatnie czeka się pół roku. Czy na pewno się dożyje do appointment? 

I trzecie podejście do blogów było już znacząco rozszerzone do osób o  humanistycznych zainteresowaniach, lubiących podróżować czy snuć poruszające refleksje na rozmaite tematy.

Z taką walizką człowiek zobaczy kawałek świata.

 Mieszkających za granicą, obserwujących  różne społeczeństwa. Starszych, dojrzałych mających ugruntowaną  szeroką wiedzę z różnych dziedzin życia, ale zdecydowanie  w stronę kulturową.

Traktuję blog jak grupę towarzyską, okazję do poznania ciekawych ludzi w rozlicznych miejscach zamieszkania.  Jak dobrą książkę do czytania, która zostaje w pamięci.  Dążę do spotkania na żywo  w miarę możliwości, jeśli gdzieś przypadkiem znajdziemy się  w przestrzeni nam odpowiadającej. To dla mnie jak spotkanie  z autorem, obecnie tak modne i wszystkie biblioteki o to zabiegają . Jestem czytelnikiem, chcę poznać  autora, jeśli nadarzy się sprzyjająca okazja. Zwykle czytam noblistów, tak mówię w towarzystwie.😀 Podobnie jest z blogami,  literacki styl pisania doceniam ponad wszystko. Pasję, która  nas tworzy, pewien zapał i  entuzjazm w pisaniu   niesztampowych treści.

Po latach znajomości, bo już od francuskich czasów spotkałam się  we Wrocławiu z Pszczółką. Umówiłyśmy się jak stare koleżanki, bez żadnego wcześniejszego przygotowania, tak po prostu. Napisałam, będę 2 marca we Wrocławiu, mam 2-3 godziny wolne, może się spotkamy? A ona, oczywiście. A była niedziela około południa. Czas rezerwowany dla rodziny najczęściej, na mnie też czekał Gospodarz z przywitalnym obiadem w restauracji. Rozmawiałyśmy z Pszczółką prawie  4 godziny. A tłem pierwszych godzin było BWA na dworcu.

Wrocławski dworzec jest naprawdę imponujący.

Co za wspaniały pomysł, na lokalizację BWA i na spotkanie.  Jej wnikliwe, niewymuszone uwagi na temat sztuk współczesnej bardzo mnie ujęły.

Obie widziałyśmy azulejos i twarz, rękę wskazującą trasę

.

Taki kominek to ogrzałby Riverhouse, od parteru po strych.

Łagodny spokojny ton w głosie, jej  naturalne zasłuchanie w to o czym mówię, wzajemne przerywanie sobie, żeby więcej powiedzieć, uzupełnić wypowiedź i myśl wzajemną.  Pszczółka  taka krucha wrażliwa, chciałabym powiedzieć jak niektóre uczennice z pierwszych lat mojego nauczania. Taka subtelna, ale badawcza jest w swoim pisaniu i w życiu. Pełna zadumy, humanistka w każdym calu.

Czytałyśmy tu listy emigrantów, na folii. Niezrozumiałe, nieszczęśliwe jak oni sami.

Moja mała druga ojczyzna ma tyle ciekawych życiorysów wokół. Pozapisuję niektóre zanim odejdą na zawsze. Mieszkańcy tych opuszczonych domów. Zawsze, gdy spaceruję, to  myślę jak wyglądała ich przeprowadzka z dawnych ziem Rzeczypospolitej. Skąd przybyli, a kto mieszkał tu wcześniej.

PS. Obejrzałam  do tej pory z Gospodarzem parę oskarowych filmów i nominowanych. Brutalista, True pain -Prawdziwy ból,  A complete unknown- Kompletnie nieznany, Dziewczyna z igłą. Nie będę pisać recenzji, bo już późno😀

Jedna refleksja zawsze mi się nasuwa. Czuję się związana z kulturą anglosaską przez rozumienie kultowych amerykańskich piosenek- hymnów  lat 60. oraz cały ich background i jak miło oglądać te filmy z moim amerykańskim bohaterem, który kiedyś zgłaszał się na wojnę do Wietnamu jak w Hair, przez pomyłkę,  ale go nie przyjęli i żyje.😁 Cały czas coś mi tłumaczy. 

How does it feel? To be without a home

Like a complete unknown, like a rolling stone. To nie dla Micka Jaggera, ale w Oskarach wystąpił.