Święta w filmie i w rzeczywistości.

      W święta, jeśli tylko jestem w domu, lubię oglądać nastrojowe filmy. Odkąd pojawiły się na świecie wnuczęta szukamy głównie filmów familijnych i animowanych.  Teraz, gdy już podrosły, możemy wspólnie  się bawić  zanurzając  w świat baśni.  Ubieranie choinek w trzech domach dla tworzenia nastroju, to również nasze ulubione grudniowe zajęcie.

  Szkoda, że dziadek Gospodarz mieszka tak daleko, a nie chce mu się do nas przyjechać. On lubi dekoracje świąteczne, ale teraz śnieg jest najlepszą dekoracją. 

Ale wracajmy do filmów. Hitem number 1. okazał się film Klaus opowiadający o początkach Świętego Mikołaja. Tak się składa, że nasze nazwisko z angielska czyta się "Klaus" jak Claus, Santa Claus.   Jakie zdziwienie było mojego anglosaskiego, wtedy narzeczonego, gdy po raz pierwszy zobaczył moje nazwisko. I odtąd filmy świąteczne, gdzie pojawia się Santa Claus, zaliczam do ulubionych, słysząc wciąż Kima wymowę. Aczkolwiek lubię je tylko w sezonie. I mogę oglądać bez przerwy. Zaczynamy  już z początkiem grudnia. I żadnego Kevina nie wprowadzamy w rodzinny rytuał, jego tak, ale innym razem.  Ale Elf z ulubionymi aktorami, jak James Caan, Will Farrell, to już jak najbardziej. A mój Gospodarz zawsze słodko pyta co przyniosą mu na gwiazdkę jego Santa Claus? Bo my wszystkie jesteśmy kluseczki 🤣

Dzieci same przeszukają nasze filmowe platformy/ obie wnuczki już prawie po 10 lat/  i oprócz grania w planszówki- Monopoly, ćwiczenia angielskiego, zabawy w kosmetyczkę i fryzjerkę, przebieranie się w moje sukienki, spacerów, to na kolejnym miejscu już oglądanie, na przykład Grincha- świąt nie będzie, Cud na 34. ulicy, lub Ekspressem polarnym.... Reniferem.. do wioski św. Mikołaja.

Natomiast my z córkami, szczególnie ja z tą starszą, oglądamy na okrągło Holiday i To właśnie miłość, młodsza córka woli Święta last minute i Kochajmy się od święta i inne wyszukuje na bieżąco między świętami. W zeszłym roku w Islandii oglądaliśmy  filmy z innego kręgu kulturowego, bo dzień był krótki, a noc długa😀

Ja  natomiast oglądam w przerwie Listy do M, lecz za każdym razem złość mnie ogarnia dlaczego ci aktorzy tak słabo grają.  Bo scenariusz to nie jest taki zły, całkiem pomysłowy, ale ich gra sztuczna, beznadziejna, drewniana. Gdy pojawi się ktoś wybitny, jak na przykład Stanisława Celińska, Marta Lipińska, Beata Tyszkiewicz to film nawet znośny👍👏. Najpierw  Listy do M., wszystkie części oglądałam w kinie i  nie mogłam się nadziwić ich głupocie i sztuczności. Ale daję im kolejną szansę, bo lubię chodzić do kina. I tak zawód. We wszelkie bez wyjątku święta czekam na jedną z wersji Opowieści wigilijnej. Najbardziej lubię tę z lat 70. z Albertem Finney`em.  A w tym roku oglądałam .przedstawienie

 

 Wigilia obecnie, to  wzruszająca radość dzieci z prezentów oraz ich  stała wiara w św. Mikołaja i wspólne biesiadowanie rodzin z różnych stron Polski/ z rodzeństwem zięcia/.

  Dwa dni świąt spędziłam u  drugiej córki na wsi. Tam żyjemy baśniowo i magicznie. Spacery wśród dolomitów w Dolinie Świśliny

Śniadania i planowanie dnia.

 
W sobotę zdarzyła się u nas ślizgawka na drogach, chodnikach i jezdniach. Musieliśmy spędzać czas w domu. W niedzielę przyjechałam do dawnego domu moich dziadków, gdzie obecnie urocze domostwo stworzyła moja siostra cioteczna. Choćby Gospoda świąteczna i white christmas, bo tam zawsze śniegiem zabieli. Nawet lodem skuło rzeczkę.😀

Czy fajnie minął wam świąteczny czas? Czy lubicie oglądać filmy, chociaż nie przyznajecie się do tego?

Ja nadal mam tęsknotę do świąt, które kiedyś, przed epoką wnucząt, spędzałam bardziej rozrywkowo, jak w filmie i dlatego  lubię baśniowe

opowieści. Tymczasem pozdrawiam z dziadkiem do orzechów, w tropikach i u nas💓