Tańce, hulanki , swawole w Brighton

       Gdzie  obecnie najlepsze dyskoteki czy clubbing w Europie ? Ibiza Berlin Londyn?  A w XIX wieku?

 W Brighton.

Jeżdżę do UK od początku mojej kariery zawodowej jako nauczycielki języka angielskiego. Miałam szczęście, że moje miasto  nawiązało kontakty bliźniacze z angielskim hutniczym odpowiednikiem. Moja z nimi przygoda zaczęła się  na początku lat 90. i trwa. Pisałam o tym wielokrotnie w przeszłości, ale wtedy to były inne refleksje z racji wieku  i  oczekiwań. Zwykle podróżowałam do Londynu i  na północ Anglii, czasami  też do Szkocja

A teraz pierwszy raz pojechałam do Brighton. To taki trochę większy  angielski Sopot.👏 Znałam miasto z powieści Somerseta Maughama W niewoli uczuć  i oczywiście z lekcji, gdzie mówiło się o Royal Pavillion i Brighton Palace Pier .  Kilka dni to wystarczająco dużo czasu, by poczuć unikalny rytm tego „Londynu nad morzem”.

Brighton zachwyca swoją otwartością, akceptacją i liberalną atmosferą. To miasto, w którym każdy może być sobą, co czuć na każdym kroku. Tu organizowane są największe w UK Parady równości.

 Od kolorowej dzielnicy Kemptown, przez The Lanes / stare centrum z wąskimi uliczkami, prawie jak w Yorku/, po tętniące życiem molo  jest liberalnie i artystycznie.

Mieszkańcy są niezwykle pomocni i chętni do rozmów, co sprawia, że nawet krótka wizyta w kawiarni staje się miłym doświadczeniem towarzyskim. Zamawiam tradycyjne piwo, ale i cała dyskusja przy tym, i na koniec okazuje się, że rozmawiam z Polakiem.

Wizyta w Royal Pavilion to niemal podróż do innego świata – egzotyczna bryła pałacu z indosaraceńskimi  kopułami i minaretami, a chińskimi wnętrzami jest absolutnie unikatowa na skalę brytyjską.

To centralny punkt  tożsamości miasta  – budowla, która wymyka się sztywnym ramom klasycznej brytyjskiej architektury.  Pałac jest symbolem miasta,  uosabia  egzotyczną duszę,  ekstrawagancję, zabawy i ekscentryczność. Zdjęcia trochę podkoloryzowałam😀👍👏

Pavillion  został zbudowany dla  księcia regenta, a potem  króla Jerzego IV jako miejsce ucieczki od londyńskiej etykiety, co do dziś określa miasto jako przestrzeń wolności i kreatywności.  Pałac powstał już w 1787 roku jako rezydencja klasycystyczna, ale potem w latach 1815- 1822 został przekształcony przez słynnego architekta Johna Nasha na „pałac rozkoszy” z kopułami i minaretami.   Takie zachcianki  bogaczy, w końcu władca Imperium Brytyjskiego.  Miał wszystkiego w bród czego tylko zapragnął . Życie pełne skandali, hulanek, opilstwa i hazardu. Oraz drogocennych zachcianek artystycznych. Polityczni oponenci uważali to nadużycie i stratę publicznych pieniędzy. Król Jerzy IV na pomniku przed wejściem.

Na szczęście król Jerzy IV rządził tylko 10 lat do 1830. Po nim nastąpił jego brat Wilhelm IV, który też zmarł bezpotomnie, a na tron w 1837  wstąpiła siostrzenica obydwu braci,  Victoria i ona wreszcie przez  kolejne 63 lata zrobiła porządki w tej zdegenerowanej dynastii. Jej poprzednicy mieli po 10 nieślubnych dzieci, o czym często się pisze w powieściach historycznych. W 1850 roku Królowa sprzedała Royal Pavillion miastu, uprzednio zabierając najcenniejsze  artystyczne dekoracje. Obecnie w obiekcie są muzea i sala koncertowa. Wrócę jeszcze do tego w kolejnych wspomnieniach.

 Brighton  Palace Pier  czyli molo i usytuowane tam budynki oraz  brama wejściowa, również  są w stylu indyjskim.  Zaszłam do bistro, którego ściany i podłoga pokazuje historię powstania tego najsłynniejszego w UK  nadmorskiego deptaku oraz innych przemysłowych wynalazków.

Obecnie to nostalgiczna rozrywka w stylu retro: od automatów do gier,  różnych karuzel po zapach waty cukrowej, frytek i tacos. 

Plaża, choć kamienista, ma swój niepowtarzalny urok – szczególnie o zachodzie słońca, a Brighton   Pier na tle morza wygląda wręcz magicznie. 

Spacerowałam  często z psem.  W Brighton byłam z koleżanką u jej angielskiej rodziny. Anglicy kochają psy, pupile  chodzą bez kagańca, a nawet są puszczane wolno. Często mnie zagadywali, a właściwie Lunę😁, bo widzieli ją z inną osobą.  Znali zawołanie  „chodź tu” do psa.  Mieszka tu sporo Polaków, jak wszędzie w UK. Na chwilę przywiązywałam ją w parku przy bistro, bo nie poradziłabym sobie z płaceniem i zabieraniem zakupów😀

Na molu i wzdłuż  nadmorskiej promenady można dostrzec mnóstwo modnych barów i restauracji serwujących m.in. świeże ryby z frytkami. Polska restauracja  Rybka  w The Lanes  też cieszy się dużym powodzeniem.

Ludzie, których prosiłam o zrobienie zdjęcia byli bardzo mili i przyjaźni. Starali się zrobić ładną fotkę. Ani chwilę nie czułam się "przezroczysta", jak to mówią kobiety w pewnym wieku. Wręcz przeciwnie. Panie i panowie przyjaźnie kontynuowali rozmowę.

 W sobotę 14 lutego była piękna pogoda, przyjechało mnóstwo ludzi. Poznałam parę osób przy robieniu zdjęć. Rozmawialiśmy, opierając się o zabytkowe balustrady na molu, ciesząc się ze słońca.  Lekcyjne  small talk czy lovely weather, isn’t it? . Taka leniwa zaczepka jest startem do pójścia na piwo  lub kawę. Ja zawsze byłam mistrzynią zaczepek. Chciałam pogadać po prostu, bo spacerowałam sama.

Architektura Brighton to fascynujący melanż 😁 Miasto, które przekształciło się z rybackiej wioski w luksusowy kurort, jest dziś żywym muzeum stylów, w którym dominują wpływy epoki regencji, wiktorianizmu i edwardianizmu, czyli z całego wieku XIX i początków XX.

Mickiewicz Pana Twardowskiego pisał   mniej więcej w tym samym czasie, gdy król Jerzy IV imprezował w Brighton.  Za 100 lat po I wojnie,  ludzie  też szaleli  na całego.

Gdzie najlepsza jest teraz imprezownia w Europie? A liberalne, ekologiczne miasta?  Wiem, że UK to nie jest typowa  wakacyjna destynacja, bardziej tzw.city- break.  Chociaż spędziłam tam wiele wakacji i jeszcze córki  tam ciągnęłam. A one, gdy dorosły, to zaliczyły angielski eksperyment z zamieszkaniem. Mamy wiele fajnych wspomnień. 

 Co myślicie o Anglikach, czy to stereotypy?